Blijdorp

Tijdens een bezoek met de DigiFotoClub aan Blijdorp, heb ik mooie plaatjes kunnen schieten van de dieren lekker dichtbij en ontspannen. Ik heb een compilatie gemaakt van kleuren en zwart wit foto’s. Aan jullie erop te reageren waar je voorkeur naar uit gaat.

Mijn voorkeur gaat uit naar zwar wit.

Advertenties

Kermis Breda 2017

Samen met een collega van de DigiFotoClub naar de kermis van Breda gegaan om ons daar weer eens uit te leven op de fotografie. Ik zelf blijf het lastig vinden om met de snelle beelden en overtollige Neon verlichting goede foto’s te maken. Maar ik oefen het graag zie hier mijn compilatie van de Bredase kermis in 2017.

Klokkenberg

Onlangs is de Klokkenberg opengesteld voor fotografen om een kijkje te nemen in het voormalige gebouw van de Klokkenberg. Binnenkort zal het gebouw van de Klokkenberg omgetoverd gaan worden in een appartementen complex. Dus dit was een uitgesproken gelegenheid om de Klokkenberg in de oude staat te vereeuwigen. Niets was minder waar, de aannemer had het strippen van het gebouw al in gang gezet. Dus vele herinneringen aan het verleden waren al verleden. Ik was met nog twee leden van de DigiFotoClub hier om mooie prentjes te schieten. Omdat vele oude herinneringen al verloren waren ben ik in de Klokkenberg gaan werken aan een van mijn fotografie items “verbinding”.  Zie hier de resultaten van mij die ik gemaakt heb in de Klokkenberg.

‘s-Hertogenbosch “de bloemkoolwijk”

Nogmaals afgereisd naar ‘s-Hertogenbosch  om wat foto’s te maken rondom de Verkade- en Willem II- fabriek. Hier komen we in het oude ‘s-Hertogenbosch. Huizen creatief beschilderd gespoten met graffiti. De oude fabrieken worden s ’avonds uitgelicht met neon verlichting. En heel ander ‘s-Hertogenbosch dan het eerste blog wat u hier bent tegen gekomen over ‘s-Hertogenbosch.

Ooit leken ze de nieuwe oases in de van saaie rijtjeswoningen vergeven Nederlandse steden. De woonerven met hun kromme, veelal doodlopende straten, het vele groen en hun wipkippen. Het antwoord op de eentonigheid van wijken als de Amsterdamse Bijlmer. Maar nu zijn de paradijsjes van weleer aan een opknapbeurt toe. De huizen zijn in een slechte economische tijd gebouwd en de technische kwaliteit is vaak matig. Aan isolatie werd in die jaren nog nauwelijks gedaan. De huizen van toen zijn echte energieslurpers. De ‘bloemkolen’ lijken hun uiterste verkoopdatum al ver voorbij. Er is sprake van verwaarlozing, verrommeling en vandalisme. Bloemkoolwijken zijn in Den Bosch.

Een feest om er te wonen, een ramp om er op bezoek te gaan; rommelig en truttig, maar ook groen en verkeersluw.

 

Land van Ooit

Ooit was er een land van Ooit. Het was een park rond een ridderthema waarbij veel nadruk lag op theater: er waren veel acteurs die in het park rondliepen en een personage speelden uit het verhaal, alles onder het motto kinderen zijn de baas. De ‘Gouverneur’ was de bestuurder, Graaf Wildebras van Ooit & Gravinne Rondalia van Ooit zijn de ‘staatshoofden’. Hoewel er veel nadruk op theater lag.

Het Land van Ooit sprak over zichzelf alsof het een echt land is, met inwoners (Ooiters), anderlanders (niet-Ooiters), grenzen, ridders en ridderinnen (de bezoekende kinderen) en hun lakeien (hun ouders). In het Land van Ooit werd ook een vreemde valuta gehanteerd, namelijk de OoitSent. Daarnaast gold er in het park een zogenaamde regel dat de kinderen de baas zijn, en niet hun ouders.

Kenmerkend aan het park waren ook de vele bordjes langs de kant met humoristische, vaak rijmende opmerkingen over wat er te zien was (bijvoorbeeld een omgevallen boom). Een veel terugkomend dier in het thema van Het Land van Ooit is daarnaast de zwaan. De zwaan was in het park onder andere terug te vinden op richtingaanwijzers en poorten. Dit heeft alles te maken met het verhaal achter het park.

Het Roze Kasteel. Het legendarische kasteel van de Graaf en de Gravin van Ooit.

De soldaten van Napoleon die zijn betoverd in het voormalige Land van Ooit.

Luik

Samen met wat fotocollega’s hebben we een dagje Luik bezocht.

In 2009 kreeg Luik een gloednieuw, futuristisch ogend treinstation: Liège-Guillemins geheten. Het gebouw is gemaakt van glas, beton, staal en blauwe hardsteen. De overkapping is 160 meter lang en 35 meter hoog en maakt een magistrale science fiction-achtige indruk. Het geheel lijkt eerder op een ruimteschip dan op een treinstation, maar bijna iedereen is zeer enthousiast. De bekende Waalse cineast Thierry Michel maakte er niet voor niets een boeiende documentaire over.

 

Een van de “beroemde trappen” de bekendste trap van Luik te België. Eigenlijk moet ik zeggen “straat”, want het is een oplopende straat die is uitgevoerd met traptreden om het hoogteverschil te overbruggen. De straat heeft een lengte van 260 meter en het bovenste gedeelte is uitgevoerd met 374 treden. De trap heeft een gemiddelde stijghoek van 28%; vandaar dat het als trap is uitgevoerd. De trap vormde een rechtstreekse verbinding tussen de kazerne en het stadscentrum.

 

Fort Chartreuse wie kent deze locatie niet? Binnen Urbex land is Fort de la Chartreuse al door veel urban explorers is bezocht. Het leegstaande fort is namelijk gemakkelijk te betreden en ligt niet al te ver van de Nederlandse grens. Kortom een ideale locatie voor beginnende urban explorers.